Yuru Yuri FanFic : Happy Birthday Yui

Title : Happy Birthday Yui

Pairing : Yui x Kyouko

Fandom : Yuru Yuri

Note : ตอนจบ…รึเปล่านะ? ใครยังไม่ได้อ่านตอนก่อนก็เชิญทางนี้เลยฮะ คลิก

——————————-

‘สัญญาเลยล่ะ’

อ๊ากกกกกก อยากจะบ้าตาย ทำไมถึงลืมไปซะสนิทเลยเนี่ยยยยย!!

เด็กสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลนึกขึ้นมาอย่างหัวเสีย หลังจากที่ตนเองเดินหาของอยู่ในย่านร้านค้ากลางเมืองมาร่วมเกือบจะสามชั่วโมงได้แล้วมั้ง ส่วนสาเหตุที่ว่าทำไมเด็กสาวถึงยังเดินอยู่แถวนี้ทั้งๆที่ควรจะไปห้องของยุยได้แล้วน่ะเหรอ คำตอบมันง่ายมากเลยล่ะ นั่นก็เพราะเธอลืมซื้อของขวัญวันเกิดของยุยน่ะสิ!

ใช่ เธอลืม…ลืมสนิทเลยล่ะ แถมเพิ่งจะมานึกได้ตอนบ่ายเกือบเย็นของวันเกิดเสียด้วย ด้วยเหตุนี้เด็กสาวเลยต้องรีบออกจากบ้านมายังย่านร้านค้าเพื่อหาของขวัญวันเกิดของเพื่อนสนิทที่ตนรับปากไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะหาไปให้…ก่อนที่เจ้าของวันเกิดจะมาทวงของขวัญถึงที่บ้านเธอยังไงล่ะ…

เคียวโกะพ่นลมหายใจทิ้งอย่างเซ็งๆ แล้วตัดสินใจเดินหน้าหาของขวัญต่อไป ทั้งๆที่ในใจเองก็เริ่มจะขี้เกียจหาแล้วเหมือนกัน

…ถ้ายังหาของขวัญให้ไม่ได้อีก สงสัยต้องเนียนซื้อรัมเรซิ่นไปให้แทนแล้วล่ะ…

.

“ออกไปข้างนอกนานแล้วงั้นเหรอคะ…อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ค่ะ สวัสดีค่ะ”

เด็กสาวผมดำสั้นมองโทรศัพท์มือถือที่วางสายไปแล้วในมือตัวเองด้วยสีหน้าที่หลากหลาย ก่อนจะหันไปมองเค้กวันเกิดที่ตั้งไว้อยู่บนโต๊ะสลับกับนาฬิกาที่บัดนี้เข็มสั้นกำลังจะชี้ไปยังเลขเจ็ดแล้วก็อดถอนหายใจออกมาดังเฮือกไม่ได้

“เฮ้อ ไปเถลไถลอยู่ที่ไหนอีกเนี่ย ยัยบ้าเคียวโกะ…” ว่าแล้วก็เดินไปเก็บเค้กเข้าตู้เย็นแทน แต่หลังจากที่จัดการอะไรต่อมิอะไรเสร็จ ยุยก็พลันคว้าของจำเป็นลงกระเป๋าแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องตัวเองไป

…รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ ออกไปตามหาหน่อยดีกว่า…

.

ทว่าอีกยี่สิบนาทีต่อมา เคียวโกะก็มาเดินแกร่วอยู่แถวหน้าหอพักของยุยเสียแล้ว แน่นอนว่าไม่มีของขวัญติดมือมาด้วย อันที่จริงแล้วตอนแรกเธอจะตั้งใจซื้อรัมเรซิ่นมาแทนด้วยซ้ำ แต่พอคิดไปคิดมา มันก็คงไม่พ้นโดนเธอกินจนหมดก่อนจะให้อีกฝ่ายแน่ๆ

“เฮ้อ บอกความจริงให้ยุยฟังดีกว่ามั้งเรา…” เด็กสาวพึมพำขณะเดินไปมาอยู่หน้าทางเข้าหอพักด้วยความไม่กล้าเข้าไป จะให้เธอบุกไปที่ห้องอีกฝ่ายแล้วบอกว่าลืมของขวัญวันเกิดน่ะเหรอ…ฝันไปเถอะ ตราบใดที่ยังหาคำแก้ตัวดีๆไม่ได้ เธอไม่ขึ้นไปข้างบนแน่ๆ

ในขณะที่เคียวโกะกำลังครุ่นคิดหาวิธีแก้ตัวให้ตนเองอยู่นั้น ร่างบางของเด็กสาวผมดำก็เดินออกมาจากประตูหอพักพอดี ก็เลยได้เห็นใบหน้าเคร่งเครียดของเคียวโกะที่นานๆจะได้เห็นที(และส่วนมากมักจะเป็นตอนกำลังคิดเรื่องไร้สาระ…) และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะตกอยู่ในห้วงความคิดของตนจนไม่ทันสังเกตรอบๆตัวเลยสักนิด

ยุยขยับยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจปั้นหน้าขรึมแล้วเอ่ยเสียงดุออกไป “หายไปอยู่ไหนมาน่ะเคียวโกะ…”

สิ้นเสียงยุย เด็กสาวผมน้ำตาลที่กำลังเดินไปเดินมาอยู่ก็สะดุ้งเฮือกจนตัวแข็งทื่อ ก่อนจะค่อยๆหันไปมองต้นเสียงอย่างอึ้งๆ เด็กสาวนิ่งค้างไปเล็กน้อยอย่างตกใจก่อนที่ปากซึ่งมักจะไวกว่าความคิดเสมอจะโพล่งถามออกไปว่า

“ยุย! ทำไมมาอยู่แถวนี้ได้ล่ะ!?”

“กำลังจะออกไปหาใครบางคนน่ะสิ…แล้วนี่ทำไมถึงมาเดินอยู่แถวนี้ได้ล่ะ?” ยุยกอดอกมองอีกฝ่ายที่เริ่มทำตัวแปลกๆอย่างเคยเมื่อโดนจับได้ว่าทำผิดอะไรสักอย่าง แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้พกอะไรติดตัวมาด้วยเลยนอกจากกระเป๋าสะพายใบเล็กเท่านั้น เด็กสาวจึงเริ่มเดาออกว่าอีกฝ่ายหายไปไหนมา

“ถ้าให้ฉันเดานะ…เธอลืมหาของขวัญวันเกิดให้ฉันแน่ๆก็เลยออกไปหาตั้งแต่ตอนบ่ายใช่มั้ยล่ะ?”

ฉึก!

คำพูดของยุยเหมือนลูกธนูที่ยิงเข้าหัวใจเคียวโกะอย่างรุนแรง เด็กสาวผมน้ำตาลเหงื่อแตกพลั่กๆ อย่างคนที่ถูกจับได้ว่าทำความผิด ก่อนจะแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ออกไปว่า

“ม..ไม่ใช่นะ ของขวัญน่ะฉันเตรียมไว้แล้วตะหากล่ะ!”

ทันทีที่เด็กสาวพูดจบก็กระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะประกบริมฝีปากของตนเข้ากับริมฝีปากของคนตรงหน้าที่กำลังตกใจปนมึนงงกับการกระทำของเธอ แล้วรีบผละออกอย่างรวดเร็ว

“…ม..เมื่อกี้นี้มัน…” ยุยซึ่งหน้าแดงระเรื่อไม่หยุดพึมพำเสียงสั่นอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง ในขณะที่เคียวโกะที่หน้าแดงก่ำไม่ต่างกันเบือนหน้าหนีก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นไม่แพ้กันว่า

“ก..กะ..ก็ของขวัญวันเกิดยังไงล่ะ!”

“จูบเนี่ยนะ…!?” ยุยมองใบหน้าเพื่อนสนิทตัวเองด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ขณะเดียวกันก็รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะของตนไปด้วย

ด้านเคียวโกะที่ได้ยินคำถามก็พยักหน้ารัวๆ พลางยืนยันเสียงแข็ง “ก็ใช่น่ะสิ! แล้วยุยไม่ชอบงั้นเหรอ?” โดยที่พยายามไม่หันไปมองอีกฝ่ายและไม่สนใจแม้กระทั่งเสียงหัวใจตัวเองด้วย

“ก็ไม่ใช่ไม่ชอบ…แต่มัน…”

พูดได้แค่นั้นเด็กสาวผมดำก็นิ่งเงียบไป ความเงียบที่เกิดขึ้นทำให้เคียวโกะซึ่งปรับสีหน้าตัวเองให้เป็นปกติได้แล้วต้องหันไปมองเพื่อนสนิทด้วยความแปลกใจ ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าเขินอายของอีกฝ่ายเลยอดแซวขึ้นมาไม่ได้ว่า

“หืม…อย่าบอกนะว่ายุยเขินน่ะ?”

“เงียบไปเลยน่า…” ทำไมยัยคนนี้ถึงพูดคุยเรื่องแบบนี้ได้หน้าตาเฉยตลอดเลยล่ะเนี่ย…ยุยบ่นในใจพลางมองอีกฝ่ายที่ดูจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยกับเหตุการณ์เมื่อตะกี้แซวตนอยู่ ทั้งที่เธออายจนแทบอยากจะวิ่งหนีขึ้นห้องแล้วด้วยซ้ำ…

“ฮิๆๆ ยุยเขินจริงด้วย ว่าแต่มีเค้กให้กินป่ะ? รัมเรซิ่นด้วย” เคียวโกะฉีกยิ้มอารมณ์ดีเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำตัวไม่เหมือนปกติ ก่อนจะเปลี่ยนไปถามหาของกินจนอีกฝ่ายได้แต่กลอกตาไปมาอย่างเหนื่อยใจ

“นี่มันวันเกิดฉันนะ…”

“รู้หรอกน่า แต่ฉันอยากกินอ๊ะ” เคียวโกะโวยวายเล็กน้อยพลางมองเจ้าของวันเกิดด้วยสายตาเป็นประกาย

“เฮ่อ งั้นก็ขึ้นห้องกัน…” ยุยที่ปรับอารมณ์ของตนให้เป็นปกติได้แล้วพึมพำเสียงเบาอย่างหน่ายๆ ในขณะที่เคียวโกะอดร้องตะโกนอย่างดีใจไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาที่ทำให้เจ้าของห้องอ้าปากค้างว่า

“เย้ ถ้ายังไงวันนี้ก็ขอค้างที่ห้องด้วยเลยนะ…”

“เอาจริง?” ยุยถามเสียงเหวอ ยัยนี่จะทำอะไรแผลงๆ กับเธออีกรึเปล่าเนี่ย…

“อื้อ ขอยืมเสื้อผ้ายุยใส่ด้วยได้มั้ย? เพราะฉันรีบออกจากบ้านไปหน่อยเลยลืมเตรียมมาน่ะ…” เคียวโกะพูดหน้าตาย

…เอากับเค้าสิ… ยุยแอบถอนหายใจเงียบๆในขณะที่เคียวโกะไม่ทันสังเกต แล้วก็ได้แต่เออออตามไปด้วยรู้ดีว่ายังไงก็ต้องให้ยืมอยู่ดี

“ตามใจเธอสิ…ถ้างั้นก็ขึ้นห้องได้แล้ว มืดค่ำแบบนี้อันตรายจะตายไป…” พูดพลางส่งสายตาดุไปยังคนที่ไม่รู้เวล่ำเวลา แต่เคียวโกะก็ยังเป็นเคียวโกะที่ไม่เคยคิดอะไรอยู่ดี…

“รับทราบ!” เด็กสาวผมน้ำตาลทำท่าวันทยหัตถ์ ก่อนจะวิ่งเข้าไปในตึกอย่างรวดเร็ว ทำให้ยุยได้แต่เดินตามไปอย่างขำขันพลางครุ่นคิดถึงของขวัญวันเกิดที่ได้รับมา

…ของขวัญวันเกิดงั้นเหรอ… เด็กสาวลูบริมฝีปากตัวเองเบาๆ แล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่ารอยยิ้มนี้คนให้ของขวัญไม่มีทางเห็น

…บางทีนี่อาจจะเป็นของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุดเท่าที่เธอเคยได้มาเลยก็ได้…

——————————-

เหมือนจะมีต่อ….รึเปล่านะ?

Yuru Yuri FanFic : Happy Birthday Yui

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s