Yuru Yuri FanFic : งานวัด [Yui x Ayano]

Title : งานวัด

Pairing : Yui x Ayano

Fandom : Yuru Yuri

Note : ฟิคนี้เป็นของขวัญวันเกิดของคนๆนึงที่คอยไซโคเรื่องฟิคมาตลอดครับ เลยขอเอามาลงแก้ขัดหน่อย เพราะช่วงนี้เขียนไม่ค่อยออก 555

————————–

ท่ามกลางผู้คนที่ค่อยๆทยอยเดินเข้างานวัดซึ่งเพิ่งจะเริ่มขึ้นได้ไม่นานนักนั้น มีเด็กสาวผมดำคนหนึ่งในชุดยูกาตะสีม่วงอ่อนกำลังยืนรอใครบางคนอยู่ด้วยความกระวนกระวายนิดๆ แต่ทว่าเด็กสาวก็รอได้ไม่นานนัก เมื่อเวลาผ่านไปสิบนาที ร่างบางของเด็กสาวผมแดงอมม่วงที่เธอกำลังรอคอยอยู่ก็ปรากฎตัวขึ้น

“ขอโทษนะ รอนานรึเปล่า?” ผู้มาใหม่เอ่ยถามด้วยสีหน้ารู้สึกผิดที่ทำให้อีกฝ่ายต้องมารอ แต่ยุยกลับส่ายหน้าอย่างไม่คิดอะไรพลางมองคนตรงหน้าซึ่งวันนี้สวมชุดยูกาตะสีแดงเข้มซึ่งเธอที่ไม่ค่อยเห็นอีกฝ่ายในชุดยูกาตะนั้นก็อดคิดไม่ได้ว่าน่ารักจริงๆนั่นแหละ ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่กำลังคิดออกไปว่า

“ไม่นานหรอก ว่าแต่วันนี้อายาโนะน่ารักดีนะ”

“ง..งั้นเหรอ ขอบใจนะ” อายาโนะหน้าแดงเล็กน้อยจากคำชมของอีกฝ่าย ก่อนจะมองมือที่ถูกยื่นมาเล็กน้อยแล้วตัดสินใจวางมือข้างหนึ่งของตนลงพร้อมกับพยักหน้ารับคำถามของอีกฝ่าย

“งั้นพวกเราเข้างานกันเลยมั้ย?”

“อื้อ!”

.

ยุยกับอายาโนะเดินเที่ยวงานวัดไปเรื่อยๆอย่างสบายอารมณ์ จนเวลาล่วงใกล้สามทุ่ม เหตุการณ์ที่ทั้งสองไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่พวกเธอกำลังยืนเล่นซุ้มยิงปืนกันอยู่นั่นเอง…

“อ้าว นั่นยุยกับอายาโนะไม่ใช่เหรอ?”

เสียงใสของใครบางคนดังขึ้น และเสียงนั้นเองที่ทำให้สองสาวซึ่งกำลังเดินดูซุ้มงานไปเรื่อยๆถึงกับชะงักค้างไป ก่อนจะหันไปยังด้านหลังพวกตนแล้วก็ต้องหน้าซีดลงทันทีเมื่อเห็นร่างบางของใครบางคนที่กำลังยืนมองมาด้วยแววตางุนงง

“ค..เคียวโกะเองเหรอ…มางานด้วยเหรอ…?” ยุยถามเด็กสาวผมน้ำตาลอ่อนซึ่งอยู่ในชุดยูกาตะสีขาวอย่างตะกุกตะกักพร้อมๆ กับสมองที่กำลังทำงานอย่างหนักเพื่อคิดหาทางออก แต่แล้วก็ต้องหน้าซีดลงหนักกว่าเดิมเมื่ออีกฝ่ายดันเอ่ยออกมาว่า

“อื้อ มากับคุณแม่น่ะ ว่าแต่ทำไมพวกเธอสองคนถึงมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ?”

“เอ่อ…คือว่า…ยังไงดีล่ะ…”

“ท่าทางน่าสงสัยนะ มีอะไรปิดบังกันรึเปล่าน่ะ?”

เคียวโกะหรี่ตามองยุยกับอายาโนะด้วยสายตาจับผิด แต่ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะได้คิดอะไรต่อ เสียงของยุยก็ดังขึ้นกลบความคิดประหลาดๆในหัวของเธอขึ้นมาว่า

“ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ คือวันนี้ฉันเห็นว่ามีงานวัดแล้วเกิดอยากมา แต่ว่าไม่มีใครมาเป็นเพื่อนเลยไปชวนอายาโนะเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรเลยจริงๆนะ!”

“งั้นเหรอ มิน่าล่ะ อ๊ะ ต้องไปแล้วล่ะ ไว้เจอกันนะ” เคียวโกะเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรต่อหลังจากได้ฟังคำอธิบายของเพื่อนสนิท ก่อนจะรีบตัดบทแล้วเดินจากไปทันทีเมื่อมีคนเรียกหา หากแต่ไม่รู้ตัวเลยว่าได้ทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้เสียแล้ว

ยุยถอนหายใจดังเฮือกออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของตนเดินไปไกลพอที่จะไม่เห็นเรื่องของพวกเธออีกแล้ว ก่อนจะหันไปมองแฟนสาวของตนซึ่งยืนนิ่งเงียบตั้งแต่เคียวโกะปรากฎตัวเลยอดถามออกไปไม่ได้ว่า

“เป็นอะไรไปน่ะ อายาโนะ?”

“เอ๊ะ!? มะ..ไม่มีอะไรหรอก ไม่ได้คิดมากอะไรเลยนะ! อุ๊บ”

“คิดมาก? หรือว่าหมายถึงเรื่องที่ฉันพูดกับเคียวโกะไปน่ะเหรอ?”

“ก็ใช่…” อายาโนะตอบกลับอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะออกมาซะอย่างงั้น เด็กสาวเลยอดค้อนใส่ไม่ได้ นี่เธอกำลังจริงจังอยู่นะ! แต่แล้วก็เกือบจะสติหลุดเพียงเพราะประโยคต่อมาของยุยที่ว่า

“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า เพราะแต่เดิมทีฉันก็ไม่ได้คิดกับอายาโนะแค่เพื่อนอยู่แล้วนี่น่า”

“พ..พะ…พูดอะไรออกมาน่ะ!” อายาโนะพูดปัดแก้เขินพลางเสหน้าหนี แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าของเธอยังคงแดงระเรื่ออยู่ดี ด้านยุยก็ได้แต่ยิ้มอมยิ้มอย่างอารมณ์ดี อายาโนะตอนนี้น่ารักจริงๆนั่นแหละ แล้วเอ่ยคำพูดที่ทำให้อีกฝ่ายถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ

“แล้วที่สำคัญนะ..อายาโนะเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอว่ายังไม่อยากให้ใครรู้เรื่องที่พวกเราเป็นแฟนกันอยู่น่ะ?”

“อ๊ะ..จริงด้วย…ขอโทษนะ”

“ขอโทษทำไมน่ะ แต่จะว่าไป..เมื่อกี้อายาโนะน่ารักดีนะ” ยุยเอ่ยกลั้วหัวเราะก่อนจะแกล้งอีกฝ่ายโดยการหอมแก้มเบาๆแล้วรีบผละออกมา แล้วก็ต้องรีบหลบฝ่ามือของอีกฝ่ายที่ฟาดลงมาอย่างเขินอายทันที

“ยุย!”

.

“อายาโนะ ใกล้ได้เวลาแล้วนะ ไปกันเถอะ”

ยุยสะกิดเรียกอายาโนะซึ่งกำลังเพ่งสมาธิไปกับการตักปลาทองใส่ถุงให้ได้มากที่สุดอยู่ หลังจากที่พวกเธอปรับความเข้าใจกันแล้ว อายาโนะซึ่งเหลือบไปเห็นซุ้มตักปลาทองพอดีเลยขอลองเล่นหน่อย ด้านตัวเธอที่ไม่คิดจะเดินไปไหนต่อแล้วเลยยอมตามใจอีกฝ่ายสักครั้ง ทำให้ตอนนี้เธอจึงได้แต่นั่งมองอีกฝ่ายที่เอาจริงเอาจังกับการตักปลาอย่างขำขัน

“เอ๊ะ จะสี่ทุ่มแล้วเหรอ เร็วจัง…” อายาโนะละสายตาจากบ่อน้ำมายังอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มเจื่อนลงเมื่อเห็นเวลาในหน้าปัดนาฬิกาข้อมือของอีกฝ่าย

“ก็เธอมัวแต่ตักปลานี่น่า”

“งั้นก็ไปกันเถอะ” เด็กสาวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วพลางรับถุงใส่ปลาจากคนขาย ก่อนจะเดินนำหน้าออกจากซุ้มไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ยุยได้แต่เดินตามหลังด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นท่าทีของอีกฝ่ายซึ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเหมือนกับไม่เคยมาดูดอกไม้ไฟยังไงยังงั้นแหละ

“ว่าแต่ทางขึ้นไปดูดอกไม้ไฟมันทางนี้ไม่ใช่เหรอ?” อายาโนะชี้ไปยังทางหลักที่เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเดินขึ้นไปดูดอกไม้ไฟกลุ่มใหญ่ หากแต่ยุยกลับทำให้เธองงกว่าเดิมเมื่ออีกฝ่ายดันพาไปอีกทางซะงั้น

“ทางหลักคนเยอะจะตายไป มาทางนี้ดีกว่า ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ด้วย แถมเห็นดอกไม้ไฟชัดดีด้วย”

ยุยว่าพลางจูงมืออีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไหร่ไปยังทางประจำของตน เมื่อมาถึงอายาโนะก็เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงพาตนมาที่แห่งนี้ เพราะนอกจากจะไม่ค่อยมีผู้คนแล้วท้องฟ้ายังเปิดโล่งอีกด้วย แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังสงสัยอะไรบางอย่างอยู่ดี

“ว่าแต่รู้ได้ไงนะว่า…”

เด็กสาวถามออกไป แต่ยังไม่ทันพูดจนจบ ดอกไม้ไฟลูกแรกก็พุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้าอันแจ่มใส เธอเลยต้องพับคำถามเก็บลงไปโดยปริยาย แล้วยืนดูดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นลูกแล้วลูกเล่าอย่างตื่นเต้น และไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองคว้ามือคนข้างๆมาจับจนอีกฝ่ายต้องละสายตามามองอย่างประหลาดใจ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอยู่ดี

“อายาโนะน่ะไม่ค่อยได้มางานพวกนี้บ่อยๆใช่มั้ยล่ะ?” ยุยถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยพลังจากที่ดอกไม้ไฟลูกสุดท้ายถูกจุดขึ้น และคำถามนั้นเองก็ทำให้อายาโนะหันควับมาอย่างตกตะลึง นี่อีกฝ่ายรู้ด้วยงั้นเหรอ!?

“ร..รู้ได้ไงน่ะ!?”

“ก็ดูจากท่าทางของเธอทั้งตอนที่ชวนมาแล้วก็หลายๆครั้งน่ะ”

“ช่างสังเกตจังเลยนะ แต่ก็เป็นความจริงนั่นแหละ ที่บ้านฉันเข้มงวดจะตายไป แถมเมื่อก่อนฉันเองก็ไม่ค่อยมีเพื่อนด้วยสิ…”

อายาโนะหลุบตาลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกเศร้า ในขณะที่ยุยกลับนึกอยากจะกัดลิ้นตัวเองที่ถามอะไรไม่เข้าท่า ก่อนจะเอ่ยความคิดที่จู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาในหัวว่า “งั้นเหรอ…ถ้าอย่างงั้นวันหลังพวกเราสองคนมาด้วยกันอีกนะ”

“เอ๊ะ จะ..จะดีเหรอ…?” เด็กสาวหันควับไปมองคนพูดอย่างอึ้งๆ หากแต่ในใจกลับรู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูก

“ดีสิ แล้วก็ห้ามคิดมากแทนฉันด้วยล่ะ!”

“ดักคอกันก่อนเลยเหรอ…แต่ก็ขอบใจนะ ยุย…” อายาโนะบ่นพึมพำเล็กน้อยแล้วยิ้มกว้างอย่างดีใจ แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วลงทันทีเมื่อได้ยินประโยคต่อมาของยุยที่ว่า

“เรื่องแค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่นี่ก็ดึกแล้ว เดี๋ยวฉันไปส่งแล้วกัน”

“ห๊ะ! ไม่เป็น…งั้นก็ได้…” อายาโนะคิดจะตอบปฏิเสธ หากแต่สายตาที่อีกฝ่ายมองมากลับทำให้เธอรีบเปลี่ยนคำตอบอย่างรวดเร็ว ด้านยุยที่ได้ยินคำตอบที่ตนต้องการก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ ทำให้เด็กสาวซึ่งกำลังแอบมองอยู่หน้ามุ่ยลงเล็กน้อยอย่างขัดใจ วางแผนเอาไว้แล้วสินะ…

“งั้นก็กลับกันเถอะ”

“อืม”

————————–

Yuru Yuri FanFic : งานวัด [Yui x Ayano]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s