Maple Story Cartoon : การ์ตูนเวียน(ที่กลายเป็นฟิค)ตอนจบ Part 2 [Fin]

ฟิคนี้เป็นส่วนหนึ่งของการ์ตูนเวียนรับน้องเมื่อสามปีก่อน…ส่วนตอนก่อนๆน่ะเหรอ….มันหายไปกับบอร์ดเก่าแล้ว TwT (ลืมเก็บไว้)

Part 2 จบแล้วจริงๆนะ😄

อ่าน Part 1 : คลิก

———————————-

“อ้าว หนามมี่มาได้ยังไงน่ะ?” คุจิถามเสียงซื่อ เมื่อเห็นร่างของเด็กหนุ่มที่ควรจะสู้อยู่กับกรที่เจ็ดดันมาปรากฎอยู่ตรงหน้าของตนแทน ทำให้คนถูกถามชักสีหน้าเล็กน้อยก่อนจะตอบไปแบบห้วนๆว่า

“โดนพายไล่มาน่ะสิ”

“ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ อีกนิดเดียวก็จะถึงส่วนลึกที่สุดของดันเจี้ยนแล้ว ที่สำคัญนี่ก็ใกล้มืดแล้ว พวกเราจะรอช้าไม่ได้อีกแล้วนะ”

เอสว่าใส่ก่อนจะร่ายเวทย์เพิ่มความเร็วให้กับทุกคนแล้วมุ่งหน้านำทางทันที ทำให้ที่เหลือได้แต่มองหน้ากันอย่างเครียดๆแล้วตัดสินใจตามเด็กหนุ่มไปทันที

.

“แฮ่ก แฮ่ก ถึงแล้ว…สินะ…”

เด็กหนุ่มผมเหลืองทองเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหอบ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรงตามๆชาวบ้านไป ในขณะที่เอสซึ่งฟื้นตัวเร็วที่สุดนั้นก็เดินสำรวจรอบๆห้องด้วยความสงสัยปนหวาดระแวง

…เงียบเกินไป…

เอสคิดอย่างเคร่งเครียดพลางมองห้องโถงที่เต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่ทำจากหินลาวา กลางห้องโถงอันใหญ่โตแห่งนี้มีแท่นหินที่สลักเป็นลวดลายแปลกๆอยู่ เด็กหนุ่มจึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปมองใกล้ๆ แต่แล้วก็ต้องถอยห่างออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อมีเปลวเพลิงพุ่งออกมาจากแท่นหินดังกล่าว พร้อมทั้งกุมดาบในมือแน่น ในขณะที่คนอื่นก็ผุดลุกขึ้นมาพลางชักอาวุธของตนเองออกมาบ้าง

เมื่อเปลวเพลิงดับลง พวกเขาก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างของเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำรัตติกาลกำลังยืนส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มายังพวกตน นัยน์ตาสีแดงเฉพาะของเหล่าลูกสมุนของ Comic Demon ทอประกายเรืองรองขึ้นมา ก่อนที่ผู้มาใหม่จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุดแสนจะกวนประสาทขึ้นมาว่า

“ยินดีต้อนรับสู่ห้องพิธีการนะ เหล่าสมาชิกชมรมทุกท่านที่อุตส่าห์ฝ่าฟันมาจนถึงตรงนี้ ท่าทางจะลำบากกันน่าดูเนอะ อืม…ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พวกเรามานั่งคุยกันก่อนดี…”

“Comic Demon อยู่ที่ไหน?”

คุจิตะโกนถามด้วยความไม่อยากฟังอีกฝ่ายพล่ามมากไปกว่านี้ ทำให้เด็กหนุ่มเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างแปลกใจกับคำถามดังกล่าวก่อนจะตอบคำถามที่ทำให้ทุกคนถึงกับอุทานเสียงดังอย่างไม่เชื่อสายตาว่า

“หือ? ก็ตรงหน้าพวกนายยังไงล่ะ”

“หา!?”

“แต่นายเป็นกรที่ห้าไม่ใช่เรอะ!” โฮลี่ถามอย่างแปลกใจ ก็ตอนเขาเจอกับอีกฝ่ายครั้งแรกน่ะ มันไม่ได้แนะนำตัวแบบนั้นนี่หว่า…ไหงตอนนี้กลับลำซะงั้นเล่า!?

“กรที่ห้าไม่มีอยู่จริงหรอกนะ มันเป็นเพียงชื่อที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นเพื่อให้ฉันซึ่งเป็น Comic Demon ตัวจริงใช้สำหรับการปลอมตัวเท่านั้น ก็แหม…เรื่องอะไรที่ฉันจะยอมมานั่งรอมนุษย์อย่างพวกนายบุกเข้ามาฝ่ายเดียวเล่า ของแบบนี้มันต้องออกไปสู้เองสิถึงจะสนุกไม่ใช่รึไงกัน!”

…สรุปแล้วมันก็แค่อยากสู้..ทำไมเหตุผลแลดูงี่เง่ายังไงพิกล…

เหล่าสมาชิกคิดอย่างปลงๆ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ลดอาวุธในมือลงไปเลย ในเมื่อคนตรงหน้าคือบอสแห่งดันเจี้ยนที่แท้จริง ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่พวกเขาจะต้องปล่อยอีกฝ่ายไปนี่น่า

“แต่ถึงอย่างงั้นก็เถอะ กรที่หนึ่งกับกรที่สี่นี่เรื่องมากชะมัด ฉันเป็นหัวหน้าพวกแกนะ! ทำไมฉันต้องมาถูกลูกน้องตัวเองสั่งขังด้วยฟร่ะ!! บลาๆๆ”

กรที่ห้าหรือแท้จริงแล้วคือ Comic Demon ยังคงพล่ามบ่นต่อไปด้วยความหงุดหงิด ในขณะที่พวกเอสก็ใช้โอกาสนี้สุมหัววางแผนกันแทบจะทันที ก่อนจะวงแตกเมื่อได้ยินเสียงเคร่งขรึมของใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลังพวกตนว่า

“ก็ท่านหัวหน้าเอาแต่เล่นนี่ครับ ว่าแต่พวกนั้นวางแผนตลบหลังท่านอยู่นะครับ เลิกเล่นซะทีเถอะ”

ใครบางคนที่ว่าเป็นชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำทะเล เจ้าของดวงหน้าเคร่งขรึมที่รู้สึกว่าจะขรึมยิ่งกว่ากรที่เจ็ดเสียอีก ดูๆแล้วอีกฝ่ายน่าจะมีความเป็นผู้นำมากที่สุดในกลุ่ม เผลอๆจะมากกว่าเด็กหนุ่มที่พล่ามไม่หยุดตรงนั้นเสียอีก นัยน์ตาสีแดงสดฉายประกายเหนื่อยหน่ายขณะมองเด็กหนุ่มที่ตนเรียกว่าท่านหัวหน้า ก่อนที่เจ้าตัวจะเทเลพอร์ตพาร่างของตนไปยืนอยู่ใกล้ๆ

“อ้าว…กรที่หนึ่งมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วกรที่สามล่ะ?”

“ผมทิ้งเจ้านั้นมาก่อนที่จะรู้ผลน่ะครับ แต่Stalkerนี่เก่งจริงๆนั่นแหละครับ เป็นมนุษย์ที่ประมาทไม่ได้เลยจริงๆ”

“หืม…Stalkerงั้นเหรอ เหมือนคราวก่อนจะเห็นเจ้านั้นในกลุ่มด้วยนี่น่า…แต่ช่างมันเถอะ เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว…กรที่หนึ่ง นายคงรู้นะว่าต้องทำอะไร”

“แน่นอนครับ”

บอสลับแห่งดันเจี้ยนแสยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบของสมุนคนสนิท ก่อนที่หอกยาวที่ดูจะสูงกว่าเจ้าของเสียอีกจะปรากฎขึ้นในมือของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มชูหอกในมือขึ้นมาพร้อมทั้งตะโกนเรียกเวทที่ตนถนัดที่สุดขึ้นมาว่า

“Big Bang!!”

สิ้นเสียงของเด็กหนุ่ม ลำแสงจำนวนมหาศาลก็พุ่งตรงมายังเหล่าสมาชิกชมรมทันที ทำเอาร่ายเวทบาเรียไม่ก็ต้องหลบกันเป็นพัลวันเลยทีเดียว ในขณะที่กรที่หนึ่งจะพุ่งตรงไปยังเด็กหนุ่มผมดำพร้อมทั้งดาบใหญ่ในมือที่เรียกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

เคร้ง!

“อยากสู้กับฉันงั้นเหรอ…ได้ เดี๋ยวพ่อจะจัดให้!”

เอสขยับยิ้มเล็กน้อยพลางจ้องตาของอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา ก่อนจะกระโดดถอยห่างออกมาพร้อมกับตั้งท่าเล็กน้อยแล้วพุ่งเข้าไปฟาดฟันกับอีกฝ่ายด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีใครตามได้ทัน แต่กรที่หนึ่งกลับตวัดดาบกันทันแทบจะทุกกระบวนท่าเลย ซึ่งนั่นก็ทำให้เอสเกิดความรู้สึกหวั่นวิตกขึ้นมาจึงตัดสินใจใช้พลังพิเศษของตนแทน

“Time Stop!”

ชั่วพริบตาที่เด็กหนุ่มพึมพำขึ้นมานั้น นัยน์ตาสีแดงสดก็เรืองรองประกายทองขึ้นมา ก่อนที่เหตุการณ์รอบๆตัวของเขาจะถูกหยุดลงราวกับมีใครมาแช่แข็งไว้ เอสขยับตัวออกมาเล็กน้อยแล้วร่ายเวทที่สามารถจัดการกรที่หนึ่งได้ในครั้งเดียวอย่างรวดเร็ว แล้วปลดเวทหยุดเวลาของตนออกทันที

“อ..อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก”

“เป็นไปได้ยังไงกันน่ะ!”

ผู้เป็นใหญ่แห่งดันเจี้ยนตะโกนขึ้นอย่างตกตะลึง และเพราะเจ้าตัวกำลังตกใจอยู่นั่นเองจึงทำให้ลำแสงต่างๆหายวับไปแทบจะทันที พวกหนามมี่ที่เห็นดังนั้นจึงวิ่งไปหาเอสที่ยืนมองกรที่หนึ่งซึ่งอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับเมื่อสักครู่ไม่มีมันอยู่ยังไงยังงั้นแหละ

“นั่นสินะ เป็นไปได้ยังไงกัน?” เอสเอ่ยกลั้วหัวเราะพร้อมทั้งส่งสายตาท้าทายไปหาอีกฝ่าย และนั่นก็ทำให้เด็กหนุ่มขบฟันแน่นอย่างโกรธขึ้ง แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะได้ทำอะไรต่อนั้น เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นจากหน้าประตูที่เปิดอ้าอยู่

“เฮ้ย จะสู้กับบอสแล้วไม่ชวนฉันเรอะ!”

“Stalker!”

ทุกคนอุทานเรียกชื่อเด็กหนุ่มผมดำซึ่งมีสภาพสะบัดสะบอม แต่ยังไม่ได้จะได้เอ่ยถามสารทุกข์สุขดิบอะไรต่อนั้น เสียงของคนต่อๆมาที่ดังขึ้นมาต่อนั้นก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความปิติยินดี

“อย่างน้อยก็ยังเหลือ Comic Demon ให้พวกเรากระทืบเล่นนี่น่า”

“ไอซ์!”

“โอ๊ย ทำไมสภาพแต่ละคนมันเละเทะแบบนี้ล่ะ”

“อย่าบ่นไปเลยพาย…เธอเองก็ใช่ว่าจะดีกว่าคนอื่นนะ”

“พาย! ฟาร์!”

“อืม ดูเหมือนฉันยังมาทันสินะ?”

“มาร์ค!”

“แสดงว่าเจ้าพวกกรที่เหลือเละเป็นโจ๊กไปหมดแล้วสินะ” เค้กเอ่ยติดตลก ก่อนจะร่ายเวทรักษาบรรดาคนที่เพิ่งมาใหม่

ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น Comic Demonกลับกำมือแน่น นัยน์ตาสีแดงจ้องมองไปยังกลุ่มคนตรงหน้าตนอย่างแค้นเคือง แผนของเขาพลาดไปหมดแล้ว เจ้าพวกนี้มันต้องไม่ได้ตายดีอย่างแน่นอน!

“พวกแก! ตายซะเถอะ!! Big Bang!!!”

ดูเหมือนว่าความโกรธที่เพิ่มขึ้นของเด็กหนุ่มจะทำให้ลำแสงนั้นปรากฎขึ้นมามากขึ้นแถมยังทรงพลังเสียยิ่งกว่าเดิม แต่นั่นก็ไม่ใช้ปัญหาของพวกเขาอีกต่อไป ทุกคนหันไปมองหน้ากันเล็กน้อย รอยยิ้มมั่นใจฉายชัดบนใบหน้าของพวกเขา ก่อนที่จะชูอาวุธของตนขึ้นมาพร้อมทั้งตะโกนชื่อท่าไม้ตายลับที่ถูกสืบทอดต่อกันมาในหมู่สมาชิกชมรมว่า

“Maple Fantasy!!”

ตู้ม!

“พวกแก…ฉันจะไม่ยอมแพ้แค่นี้หรอก! จำเอาไว้!!”

นั่นคือคำสุดท้ายจาก Comic Demon ผู้ชั่วร้าย ก่อนที่ร่างของเด็กหนุ่มจะหายไปจากโลกใบนี้พร้อมกับลำแสงสุดท้าย เมื่อแสงสุดท้ายจางหายไป ทั้งห้องก็เข้าสู่สภาวะเงียบสงบ ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา จนกระทั่ง…

“จบแล้วสินะ…”

Stalkerพูดขึ้นทำลายความเงียบสงัดที่ก่อตัวขึ้นมา ก่อนที่เสียงโห่ร้องแห่งความยินดีจะดังกึงก้องไปทั่วคอนโดซึ่งเป็นที่สิงสถิตของชมรมการ์ตูนฉบับเมเปิ้ลแห่งนี้เป็นเวลาอีกหลายชั่วโมงเลยทีเดียว…

Fin.

———————————-

สิริรวมแล้ว 13 หน้าครับ…. //นอนตายอย่างสงบ

Maple Story Cartoon : การ์ตูนเวียน(ที่กลายเป็นฟิค)ตอนจบ Part 2 [Fin]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s