Yuru Yuri FanFic : เที่ยว [Kyoko x Yui]

Title : เที่ยว

Pairing : Kyoko x Yui

Fandom : Yuru Yuri

Note : เราอยากเห็นยุยเคะบ้างอะไรบ้าง 5555 //วิ่งหนี

.

“แล้วจะไปที่ไหนกันดีล่ะ”

คำถามดังกล่าวเป็นของเด็กสาวผมดำ ขณะเดินเรื่อยเปื่อยในเมืองพร้อมกับเด็กสาวผมยาวสีน้ำตาลอ่อนซึ่งเป็นคนชวนเธอออกมา และจากคำถามนั้นเองที่ทำให้เธอรู้ว่า…อีกฝ่ายไม่ได้คิดเลยสักนิดว่าจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง…

“ไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ!” เด็กสาวผมน้ำตาลอ่อนตอบกลับอย่างคนไม่คิดอะไรมาก ทำให้คนฟังต้องถอนหายใจออกมาด้วยความปลง ก็คิดไว้แล้วล่ะนะ..ก่อนจะเหลือบไปเห็นใบปลิวที่วางทิ้งไว้

“งั้นไปที่นี่กันมั้ยล่ะ?” ยุยถามพลางยื่นใบปลิวให้กับคนข้างๆ ซึ่งเมื่ออีกฝ่ายเห็นก็ถึงกับตาลุกวาวด้วยความสนใจทันที

“ไปสิ ไปๆ” เคียวโกะเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดขีดพร้อมกับออกตัวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว โดยมีเด็กสาวผมดำเดินตามไปอย่างขำขัน

.

“คนเยอะจัง” เคียวโกะขมวดคิ้วมองผู้คนที่เดินไปมาเต็มลานกว้าง ก่อนจะถูกเด็กสาวที่เพิ่งเดินกลับจากบูธขายตั๋วลากออกมาจากกลางฝูงชนด้วยกลัวจะพลัดหลงกัน

“ก็เพิ่งเปิดใหม่นี่น่า เอ้า นี่ตั๋ว” ยุยยื่นตั๋วให้อีกฝ่ายแล้วมองไปรอบๆด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ทำไมเธอไม่เห็นจะรู้มาก่อนเลยว่ามีสวนสนุกเปิดใหม่กันนะ..

ใช่แล้ว ตอนนี้พวกเธออยู่สวนสนุกที่เพิ่งจะเปิดใหม่นั่นเอง และเพราะว่ามันเพิ่งจะเปิดใหม่รวมไปถึงวันนี้เป็นวันหยุดจึงทำให้มีคนมายังสวนสนุกแห่งนี้เป็นจำนวนมาก และด้วยจำนวนคนที่มากมายจึงทำให้ยุยเริ่มกังวลเล็กน้อย

“ว้าว มีรถไฟเหาะด้วยล่ะ!” เคียวโกะเอ่ยอย่างนึกสนุก แต่ก่อนจะได้มุ่งหน้าไปยังเครื่องเล่นที่ตนอยากเล่นนั้นก็โดนคนข้างๆคว้าข้อมือเดินไปยังทางอื่นทันที

“อันนั้นน่ะไว้ค่อยเล่น ไม่ต้องมามองด้วยสายตาแบบนั้นเลยนะ!”

ยุยขึ้นเสียงในตอนท้ายเมื่อเห็นอีกฝ่ายมองมาด้วยสายตาไม่พอใจ เคียวโกะอมแก้มป่องอย่างเด็กถูกขัดใจ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นสถานที่ที่คนตรงหน้าพามา

“หรือว่า…ยุยอยากเล่นม้าหมุน?” เอียงคอมองอีกฝ่ายที่สะดุ้งโหยงเพราะเธอดันรู้ทัน ก่อนจะอมยิ้มเมื่อเห็นเพื่อนสมัยเด็กตนหน้าแดงระเรื่อ ยุยเองก็มีด้านที่น่ารักเหมือนกันนี่น่า

“เปล่าสักหน่อย! ก็พวกเราเพิ่งจะกินข้าวกันมาเองไม่ใช่เหรอ เล่นอะไรเบาๆก่อนน่าจะดีกว่านี่น่า”

ยุยแก้ตัวพลางเสหน้าหลบสายตาล้อเลียนของอีกฝ่าย แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเคียวโกะจับมือเธอพร้อมกับหันมาพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว วันนี้ก็เล่นให้หมดทุกอย่างเลยแล้วกัน!”

.

“เฮ้อ” เหนื่อยเป็นบ้าเลย..เด็กสาวคิดขณะนั่งพิงกำแพงอย่างเหนื่อยล้าพร้อมกับมองเคียวโกะที่วิ่งไปยังตู้กดน้ำเพียงคนเดียว

…ว่าแต่ทำไมอยู่ๆ เคียวโกะถึงชวนเธอมาเที่ยวกันนะ…ก็ไม่ใช่ว่าไม่ใช่ไม่เคยไปเที่ยวกันสองคนหรอก แต่ครั้งนี้มันดูเหมือนจะต่างไปจากปกติเท่านั้นเอง… ยุยตกอยู่ในภวังค์ของตนเองโดยไม่ทันได้รู้สึกตัวเลยว่าอีกฝ่ายเดินกลับมาตั้งนานแล้ว

เคียวโกะมองคนตรงหน้าอย่างงุนงง ท่าทางยุยจะไม่รู้สึกตัวเลยมั้งว่าเธอมาแล้ว.. ว่าแล้วก็คิดอะไรบางอย่างออกจึงตัดสินใจยื่นหน้าตัวเองเข้าไปใกล้ๆหูของอีกฝ่ายแล้วตะโกนเรียกออกไปเสียงดังว่า

“ยุย!!!!”

“เหวอออออ”

ได้ผล ยุยกระเด้งตัวออกห่างทันทีด้วยความตกใจ ก่อนจะหันไปส่งสายตาวาววับอย่างเอาเรื่องให้กับเคียวโกะที่ส่งยิ้มกวนประสาทใส่เธอ

“ยุยยังขี้ตกใจเหมือนเดิมเลยน้า” เคียวโกะหัวเราะคิกคักไม่หยุดพลางเขยิบตัวเข้าไปนั่งใกล้ๆอีกฝ่ายที่ดูเหมือนสติจะกลับมาแล้ว

“เล่นอะไรของเธอเนี่ย!?” ยุยดุใส่ ซึ่งเคียวโกะก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยใส่แล้วเอ่ยความจริงที่ทำให้ตัวเธอถึงกับสะอึกซะเอง

“ก็ฉันมาตั้งนานแล้วนี่น่า ยุยมัวแต่เหม่อเองไม่ใช่เหรอ”

“ขอโทษ…” พึมพำอย่างรู้สึกผิด แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่ติดใจเอาความอะไรพร้อมทั้งยื่นกระป๋องน้ำอัดลมให้เธอที่รับมาดื่มอย่างกระหาย

“แล้วนี่จะทำอะไรต่อล่ะ?” ถามออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักเพราะรู้ดีว่ายังไงซะอีกฝ่ายก็ต้องลากเธอไปเล่นเครื่องเล่นทุกชนิดที่อยู่ในสวนสนุกให้ได้อยู่ดี..

“ก็ว่าจะไปเล่นไวกิ้งต่อน่ะ” เคียวโกะพูดอย่างอารมณ์ดี ซึ่งเด็กสาวก็ได้แต่พยักหน้ารับก่อนจะตัดสินใจเอ่ยคำถามที่คาใจเธอมานานว่า

“เธอคิดยังไงถึงชวนฉันมาเที่ยวน่ะ?”

เคียวโกะเบิกตากว้างออกมาอย่างตื่นตะลึง ซึ่งปฏิกิริยาของเด็กสาวก็ตกอยู่ในสายตาของคนถามที่แอบมองอย่างงุนงง แค่ถามเองทำไมต้องตกใจด้วยนะ ก่อนที่คนโดนถามจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

“ก็..ก็แบบว่า…มาเที่ยวคนเดียวมันน่าเบื่อจะตายไปนี่น่า เลยชวนยุยมาเที่ยวด้วยเท่านั้นเอง..”

แถ…คำแรกที่ผุดขึ้นมาในสมองทันทีที่ฟังคำพูดของอีกฝ่ายจบ แต่ถึงจะรู้ดีว่าอีกฝ่ายแถออกมา ปากดันก็ตอบกลับไปอีกอย่างว่า

“งั้นเหรอ..”

“ก็ใช่น่ะสิ เอาล่ะ งั้นไปเล่นกันต่อเถอะ!” เคียวโกะพยักหน้ารัวๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปยังเครื่องเล่นชนิดต่อไปที่เธอเล็งไว้ ทำให้ยุยที่นั่งอยู่ได้แต่จำต้องลุกตามไปด้วย

…บางทีอาจจะคิดผิดก็ได้ที่ยอมมาเที่ยวกับอีกฝ่าย…

.

…รึเปล่านะ…

“เฮ้อ วันนี้เหนื่อยสุดๆไปเลย”

เคียวโกะเอ่ยพร้อมกับบิดตัวไปมาด้วยความเมื่อยล้า ในขณะที่คนโดนลากไปไหนต่อไหนอย่างยุยก็ได้แต่ยืนมองอย่างปลงๆ เธอเหนื่อยแล้วฉันไม่เหนื่อยรึไง..

“ใช่ เหนื่อยมาก เพราะโดนเคียวโกะลากไปนู่นมานี่เนี่ยล่ะ” แอบแขวะไปเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายกลับฟังไม่ออกซะงั้นว่าเธอกำลังแขวะใส่อยู่

“งั้นก็พักสักหน่อยแล้วกันนะ”

เด็กสาวหันมายิ้มกว้างให้ ทำให้คนฟังนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้ เคียวโกะก็ยังคงเป็นเคียวโกะอยู่วันยังค่ำล่ะนะ แต่เดี๋ยว…เมื่อกี้อีกฝ่ายพูดว่าพัก?

“เธอคิดจะไปไหนอีก?”

ด้านเคียวโกะก็ได้แต่เลิกคิ้วใส่แล้วขยับยิ้มแปลกๆที่ทำให้เด็กสาวถึงกับหรี่ตามองอย่างระแวงขึ้นมา คิดจะทำอะไรอีกเนี่ย

“เดี๋ยวฉันมานะ!” อีกฝ่ายว่าก่อนจะหันหลังวิ่งหายไป ทิ้งให้ยุยได้แต่ยืนมองอย่างอึ้งๆ ก่อนที่จะได้แต่ทรุดนั่งลงบนม้านั่งที่อยู่ใกล้ที่สุดแทน

สักพักใหญ่กว่าเคียวโกะจะกลับมาและเมื่อเธอกลับมาก็พบว่ายุยเผลอหลับไปแล้ว เด็กสาวมองใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกแปลกๆในอก แล้วตัดสินใจทำอะไรบางอย่างกับคนตรงหน้าอย่างนึกสนุก เมื่อจัดการอะไรเสร็จจึงสะกิดให้อีกฝ่ายตื่น

ยุยที่เพิ่งรู้สึกตัวค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วก็ต้องตื่นตกใจเพราะว่าเธอดันมองไม่เห็นอะไรเลยน่ะสิ! ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะอันคุ้นเคย ทำให้เธอรู้ทันทีว่าใครเป็นคนแกล้งเธอ

“เคียวโกะ!”

“ตื่นแล้วเหรอ คิกๆ” เคียวโกะกลั้นขำพลางมองยุยที่พยายามจะขยับมือไปแกะผ้าออก แต่ก็ขยับไม่ได้เพราะตอนนี้มือของอีกฝ่ายถูกเธอมัดไว้ด้วยผ้าน่ะสิ

“คิดจะทำอะไรน่ะ..” เด็กสาวถามเสียงเข้ม แล้วนึกคาดโทษอีกฝ่ายไว้ในใจ ถ้าหลุดไปได้เมื่อไหร่เธอไม่รอดแน่…

“ไม่บอกหรอก” เคียวโกะแลบลิ้นใส่อีกฝ่ายซึ่งแน่นอนว่าไม่เห็นหรอก ก่อนจะดึงตัวยุยให้ลุกขึ้นแล้วดันตัวให้อีกฝ่ายเดินนำไปข้างหน้า โดยที่มีสายตาของคนอื่นมองมาอย่างสงสัย แต่ใครจะสนกันล่ะ แกล้งคนตรงหน้าสนุกกว่าเยอะ

“นี่เธอจะพาฉันไปไหนเนี่ย!?” ยุยดิ้นเล็กน้อยพลางพยายามแกะผ้าที่มัดมือให้ออก แต่ก็ค้นพบว่าความพยายามของตนเองไร้ผลเพราะเคียวโกะจับมือเธอไว้อยู่เนี่ยสิ..

“เดี๋ยวก็รู้เองแหละน่า” เคียวโกะตอบกลับ ทำให้เด็กสาวได้แต่นึกปลงแทน ลองพูดแบบนี้ต่อให้ซักสักอีกกี่รอบก็ไม่ตอบหรอก..

“แล้วทำไมต้องปิดตาด้วยล่ะ..” เอ่ยเสียงอ่อนลง ก่อนจะได้ยินคำตอบที่ทำให้เธอรู้สึกอยากตบหัวอีกฝ่ายขึ้นมาตะหงิดๆว่า

“ไม่ปิดก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ”

ไม่นานหลังจากนั้นพวกเธอก็หยุดอยู่ที่ไหนสักแห่ง ก่อนที่เด็กสาวจะรู้สึกได้ว่าผ้าที่มัดมือเธออยู่ได้ถูกปลดออก เธอจึงเลื่อนมือไปแกะผ้าที่ผูกตาตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องหรี่ตาลงแทบไม่ทันเมื่อแสงจากดวงอาทิตย์สาดเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว

“นี่มัน…” พึมพำอย่างแผ่วเบาพร้อมกับหันไปมองเคียวโกะที่ส่งยิ้มยืนอยู่ข้างๆอย่างอารมณ์ดี

“สวยใช่มั้ยล่ะ นี่ล่ะเซอร์ไพรส์ของฉัน” เคียวโกะว่า ทำให้เธอนิ่งอึ้งไป นี่สินะ..สิ่งที่เคียวโกะอยากให้เธอเห็น…ขยับยิ้มดีใจพลางหันไปมองดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าอย่างเงียบงัน

เมื่อแสงสุดท้ายดับลง ยุยจึงหันไปสำรวจรอบตัวและค้นพบว่าพวกเธอสองคนกำลังยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสวนสนุกแห่งนี้

“พระอาทิตย์ตกสวยดีเนอะ” เคียวโกะเอ่ยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้เธอหันกลับมามองอีกฝ่ายอย่างงุนงง ก่อนที่เด็กสาวจะเอ่ยอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอขึ้นสีหน้าแดงอย่างหยุดไม่อยู่

“วันนี้ฉันสนุกมากเลยล่ะ ความจริงแล้วน่ะ..ตอนแรกฉันแค่อยากจะมาเดทกับยุยเท่านั้นเอง..แต่ก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะได้มาสวนสนุกด้วย..”

“ด..ด…เดท!?”

เด็กสาวหันไปมองอีกฝ่ายที่อายตัวม้วนไปเสียแล้วอย่างนึกขำเล็กน้อย จะว่าไปเธอไม่ได้บอกอีกฝ่ายเลยนี่น่าว่าวันนี้สำหรับเธอแล้วมันคือการเดทดีๆนี่เอง ว่าแล้วก็ตัดสินใจดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดทันที

“เคียวโกะ!?” ยุยเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างตกใจ ก่อนจะพยายามดันตัวออก แต่คนตรงหน้าเธอกลับสวมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมซะอีก

“อย่าดิ้นสิยุย เขินเหรอ” แซวขำๆ ก่อนจะได้รับคำตอบเป็นสายตาดุๆอย่างรวดเร็ว เด็กสาวมองหน้าเพื่อนสมัยเด็กที่เธอคิดกับอีกฝ่ายเกินกว่าคำว่าเพื่อนอย่างเงียบๆ แล้วพูดกระซิบอะไรบางอย่างที่หูของอีกฝ่ายและคำพูดนั้นก็ถึงกับทำให้คนฟังควันออกจากหัว

“รักนะ..”

พูดเสร็จก็ผละออกมาทันที ก่อนที่ทั้งคู่จะยืนเงียบไปด้วยความรู้สึกคนละแบบ ด้านเคียวโกะนั้นเงียบไปเพราะลุ้นคำตอบอยู่ ในขณะที่ยุยได้แต่ยืนอึ้งและไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกไปดี

“เอ่อ คือว่า…” เป็นยุยซะเองที่พูดขึ้นมาก่อน เด็กสาวบิดตัวอย่างเขินอายเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่เคียวโกะคาดไม่ถึง

“แค่นี้..คงพอนะ..”

เด็กสาวผมดำเอ่ยอย่างอายๆ หลังจากที่ถอนจูบออกมาแล้ว ในขณะที่คนฟังนั้นได้แต่ยกมือแตะริมฝีปากของตัวเองอย่างอึ้งๆ ไม่นึกว่าคำตอบจะเป็นแบบนี้เลยแฮะ…คิดแล้วก็ได้แต่อมยิ้มกับความน่ารักของอีกฝ่าย แล้วตัดสินใจดึงอีกฝ่ายเข้ามาจูบอีกรอบ

ยุยเบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะหลับตาลงรับสัมผัสจากอีกฝ่าย เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนกระทั่งเด็กสาวผมยาวเป็นฝ่ายผละออกมา ทั้งคู่สบตากันเล็กน้อยก่อนจะกุมมือกันและกัน แล้วก็เป็นเคียวโกะที่เอ่ยขึ้นมาว่า

“กลับบ้านกันเถอะ”

“อื้ม”

————————————–

บทจะแต่งออกมันก็ยาวเลยเนอะ orz ทำไมวันก่อนๆไม่ได้แบบนี้บ้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

Yuru Yuri FanFic : เที่ยว [Kyoko x Yui]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s