Project Oririn : ชื่อเรื่องยังไม่ได้คิด ตอนที่ 1

ความจริงมีบทนำด้วย แต่ยังไม่ขอแปะ กำลังแก้อยู่

เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของ

Event: Ri-a Original Project 1

Oririn [ออริริน]

——————

แกร่บ

“อยู่ทางนั้น!”

เสียงตะโกนโหวกเหวกดังขึ้นกลบความเงียบงันในยามกลางคืน ก่อนที่จะปรากฎกลุ่มคนผู้สวมชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินเข้มซึ่งเป็นชุดของทหารรักษาความปลอดภัย ท่ามกลางสายตาของบรรดาชาวบ้านที่ชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างไม่ก็ประตูบ้านของตน

“แย่ล่ะสิ”

เสียงสบถดังขึ้นจากปากของร่างเล็กซึ่งสวมเสื้อฮู้ดและกางเกงสามส่วนสีดำสนิทที่กำลังแอบอยู่ในซอกหลืบจุดนึงของเมือง ดวงตาสีเทาเข้มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนที่กำลังไล่ล่าตัวเองอยู่นั้นได้ยินเสียงเหยียบใบไม้แห้งที่ตนเผลอเหยียบไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

“บ้าเอ๊ย ช่วยไม่ได้ล่ะนะ” บ่นพึมพำอย่างแผ่วเบา ก่อนจะตัดสินใจท่องอะไรบางอย่างออกมาที่ทำให้ร่างเล็กนั้นค่อยๆเลือนหายไป จนเมื่อพวกทหารมาถึงก็มองไม่เห็นเสียแล้ว

“ตามหาต่อไป อย่าปล่อยให้หลุดไปได้เด็ดขาด!”

คนสวมหมวกซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นมา ทำให้บรรดาลูกน้องตอบรับเสียงแข็งพร้อมกับวิ่งไปทางอื่น

“โอ๊ย เวทบทนี้กินแรงชะมัด” ไม่น่าเผลอเหยียบใบไม้เลยจริงๆ คิดอย่างหงุดหงิด ก่อนที่ร่างเล็กจะปรากฎตัวขึ้นในป่าแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองนัก

เจ้าตัวดึงฮู้ดที่ปิดบังใบหน้าออก เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้อย่างแน่นอน ทำให้เห็นว่าเป็นเด็กชายอายุไม่เกิน 12 ปี ผมสีเดียวกับนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด แต่แล้วก็ต้องหันควับไปมองด้านหลังของตนอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินเสียงทุ้มของใครสักคนดังขึ้น

“สุดยอดไปเลยนะนายเนี่ย”

“!!”

สิ่งที่เด็กชายเห็นคือร่างของเด็กหนุ่มอายุประมาณ 15-16 ปี เจ้าของเรือนผมสีดำอันยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง นัยน์ตาสีแดงเลือดที่ฉายชัดถึงความขี้เล่น สวมเสื้อแขนยาวสีดำแล้วทับด้วยเสื้อแขนกุดสีดำอีกที กางเกงขายาวสีเดียวกัน จนเด็กชายอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจว่าคนบ้าอะไรใส่แต่สีดำทั้งตัว

“นาย…เป็นใคร?” ถามอย่างหวาดระแวง ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนของรัฐล่ะก็ เขาจบเห่แน่นอน คิดอย่างเคร่งเครียดพลางหาทางหนีทีไล่อย่างรวดเร็ว แต่ปฏิกิริยาตอบกลับของอีกฝ่ายดันไม่เหมือนที่ตนคิดเลยเนี่ยล่ะ…

“นายสุดยอดไปเลยนะ ฉันไม่เคยเห็นใครร่ายเวทพรางกายได้ตั้งแต่อายุยังน้อยเลยด้วยซ้ำ”

เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างร่าเริงพลางยกมืออีกฝ่ายขึ้นเขย่าไปมา ทำให้เด็กชายถึงกับอ้าปากเหวอด้วยความตกตะลึงกับความพิลึกพิลั่นของคนตรงหน้า ก่อนที่เด็กหนุ่มจะพูดพล่ามต่อไปอีกเกือบสิบนาทีจนร่างเล็กทนไม่ได้ต้องระเบิดออกมาว่า

“ฉันถามว่านายเป็นใคร!!” ตะโกนเสร็จแทบจะคว้ามือปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่ถือสาหาความอะไร แถมยังยิ้มอย่างขำขันกับท่าทางของเขาด้วยซ้ำ นี่เห็นเขาเป็นตัวอะไรกันแน่เนี่ย…

“ฉันชื่อว่าเอส ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

—————————–

แน่นอนว่าไอ้ที่แปะนี่ก็ยังแต่งไม่จบ o<–< //เผ่น

Project Oririn : ชื่อเรื่องยังไม่ได้คิด ตอนที่ 1

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s