NG : Halloween [Roll x Topaz]

..วันนี้เป็นวันฮาโลวีน เรื่องนั้นเขาก็รู้อยู่หรอก..แต่ว่าทำไมเขาต้องมาแต่งตัวประหลาดๆแบบนี้ด้วยเล่า!!..

ประโยคดังกล่าวเป็นหนึ่งในความคิดของชายหนุ่มผมทองผู้สวมใส่ชุดที่คล้ายๆชุดเจ้าชาย ดวงหน้าก็ถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางอีกนับไม่ถ้วน ที่มุมปากก็มีเขี้ยวยื่นออกมา มันก็ดูเหมาะสมกับเจ้าตัวอยู่หรอก หากไม่นับแววตาที่บึ้งสนิทซะจนเพื่อนร่วมงานยังต้องส่ายหัวล่ะก็..

“ไม่เอาน่าโรล อย่าทำตาแบบนั้นดิ นี่เป็นงานนะเฟ้ย งานน่ะ” เพื่อนร่วมงานคนนึงพูดขึ้น ก่อนที่จะถูกสายตาอาฆาตจากชายหนุ่มใส่จนเจ้าตัวต้องหนีไปหลบหลังคนอื่น

“คิดซะว่าเพื่อร้านแล้วกันนะ โรลคุง” เจ้าของร้านว่าพร้อมกับตบบ่าให้กำลังใจชายหนุ่ม โรลที่เห็นเช่นนั้นจึงพยักหน้ารับอย่างปลงๆแล้วเดินออกไปยังหน้าร้าน ท่ามกลางความโล่งอกของเพื่อนร่วมงานคนอื่นที่เห็นว่าชายหนุ่มยอมทำซะที

กล่าวสักหน่อย อันเนื่องมาจากวันนี้คือวันฮาโลวีน ซึ่งแน่นอนว่าเพื่อกำไรของร้าน ทางเจ้าของร้านจึงได้สั่งให้ตกแต่งร้านเป็นธีมฮาโลวีนขึ้นเพื่อดึงดูดลูกค้า และแน่นอนว่างานนี้มันก็ต้องมีคนแต่งคอสเพลย์เป็นบรรดาผีต่างๆ แล้วคนที่ได้ชื่อว่าเจ้าชายแห่งร้านแผ่นเพลงอย่างโรลจะไปรอดพ้นได้ยังไงกันล่ะ…

และดูเหมือนว่าโรลจะเดาชะตากรรมของตนเองออกจึงตัดสินใจลากิจล่วงหน้า ทว่าเจ้าของร้านเองก็รู้แกวเช่นกัน ไม่ยอมให้ลาแถมยังสั่งให้ลูกน้องคนอื่นไปตามเจ้าตัวถึงห้องอีกตะหาก…

โรลถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความเซ็งเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตนเองต้องมาตกระกำลำบากแถวนี้ ก่อนจะรีบฉีกยิ้มให้ลูกค้าสาวคนนึงซึ่งกำลังจะเดินเข้าร้าน และผลจากการฉีกยิ้ม(การค้า)นั่นเองก็ทำให้สาวเจ้าถึงกับหน้าแดงเลยทีเดียว

ชายหนุ่มทำหน้าที่ของตนเองไปจนกระทั่งตกเย็น และเมื่อเตรียมตัวจะหันหลังกลับเข้าร้านไปเปลี่ยนชุด เสียงของคนที่เขาไม่คิดว่าจะมาร้านวันนี้ก็ดังขึ้น

“คุณโรลสินะคะ?” หญิงสาวเจ้าของดวงตาสีเหลือบม่วงเอ่ยขึ้นทั้งรอยยิ้ม โรลตกใจไปชั่วขณะก่อนที่ใบหน้าจะเริ่มแดงขึ้นด้วยความอาย

“ทะ..โทแพซจัง!? ท..ทำไมวันนี้ถึงมาล่ะครับ?” โรลพูดเสียงตะกุกตะกักพลางเกาแก้มแก้เขินไปด้วย

ท่าทางของชายหนุ่มทำให้โทแพซหัวเราะออกมาเล็กน้อย ยิ่งอีกฝ่ายทำแปลกๆต่อหน้าเธอแล้วยิ่งรู้สึกอยากขำมากขึ้นไปอีก แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้เมื่อเห็นคนตรงหน้าพยายามจะพูดอะไรออกมา

“เอ่อ..วันนี้มาซื้ออะไรงั้นเหรอครับ? ผมจำได้ว่าแผ่นของวงที่คุณชอบยังไม่ออกนี่น่า” โรลพูดแก้เขิน ปกติต่อหน้าอีกฝ่ายเขาก็ทำตัวไม่ถูกล่ะ มาขำกันแบบนี้เขาก็อายเป็นนะ!

“อ้อ บังเอิญได้ยินมาว่าร้านที่ชอบมาซื้อประจำมีแวมไพร์หนุ่มมายืนล่อลวงหญิงสาวอยู่น่ะค่ะ เลยเดินมาพิสูจน์ซะหน่อย คิกๆ”

หลังจากที่โทแพซพูดจบ โรลก็รู้สึกเหมือนมีออร่าอะไรบางอย่างลอยออกมาจากร่างของอีกฝ่าย ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีสีหน้าที่ซีดลงเรื่อยๆลอบกลืนน้ำลายเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากชวนให้อีกฝ่ายเข้าร้าน ซึ่งหญิงสาวก็ยอมเดินตามไปแต่โดยดี

“โทแพซจัง ถ้ายังไงช่วยรอตรงนี้ก่อนได้มั้ยครับ? ผมจะเปลี่ยนชุดน่ะครับ” ชายหนุ่มพูดขึ้น และรีบวิ่งเข้าหลังร้านทันทีเมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต แล้วเมื่อเข้ามาหลังร้านได้ก็แทบจะพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ไม่นานหลังจากนั้น โรลก็เดินออกมาพร้อมกับชุดธรรมดาอันเนื่องมาจากเลิกงานแล้วนั่นเอง ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายยืนฟังเพลงอย่างอารมณ์ดี ชายหนุ่มกระตุกยิ้มเล็กน้อยแล้วค่อยๆเดินไปด้านหลังโดยพยายามไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว แต่เหมือนจะไม่ทันนะ…

โทแพซหันหลังกลับไปเมื่อได้ยินเสียงอะไรแปลกๆด้านหลังตน แล้วก็พบกับโรลซึ่งยืนตัวแข็งค้างอย่างตกใจที่อีกฝ่ายหันมาซะก่อน หญิงสาวเอียงคอมองอย่างงุนงงและพูดขึ้นมาว่า

“คุณโรล? มีอะไรงั้นเหรอคะ?”

“ป..เปล่าครับ ไม่มีอะไร..โทแพซจังจะซื้ออะไรรึเปล่าครับ?” โรลแก้ตัวพลางเสตามองไปทางอื่น ด้านโทแพซที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดจะแกล้งตนก็ได้แต่มองอย่างสงสัย ก่อนจะส่ายหัวเป็นเชิงว่าไม่มี

เมื่อโรลเห็นดังนั้นเลยชวนกลับบ้านด้วยกัน ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ปฎิเสธอะไร ทั้งคู่จึงเดินออกจากร้านโดยมีสายตาของเจ้าของร้านมองตามอย่างเอ็นดูแกมขำขัน

ระหว่างเดินไปส่งหญิงสาวกลับคอนโดของเธอ อีกฝ่ายเงียบไปจนโรลรู้สึกแปลกใจนิดๆกับท่าทางของอีกฝ่าย เลยตัดสินใจเรียกอีกฝ่าย ทว่าเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตอบจนชายหนุ่มใจเสีย แต่ก่อนที่จะเรียกต่อ โทแพซก็หันมาพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า

“ไม่ยกโทษให้นะคะ?”

“เอ๊ะ?” ชายหนุ่มอุทานขึ้นอย่างงุนงง ก่อนจะมองอีกฝ่ายซึ่งมีใบหน้าเรียบเฉยแล้วก็รู้สึกใจเสียกว่าเดิม แต่ยังไม่ทันจะได้ถามไถ่หรือพูดอะไรต่อนั้น โทแพซก็หลุดยิ้มออกมาแล้วหัวเราะเสียงใสจนโรลได้แต่งงกับท่าทางของหญิงสาว

“ไม่ยกโทษให้นะคะที่ไปทำแบบนั้นกับคนอื่น” หญิงสาวว่าก่อนจะเขย่งตัวไปหอมแก้มชายหนุ่มซึ่งบัดนี้มีใบหน้าแดงจนหยุดไม่อยู่ แล้วเดินไปยังคอนโดของตนเองซึ่งไม่รู้ว่าเดินมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่พร้อมกับตะโกนออกมาว่า

“ถ้ายังยิ้มให้คนอื่นอีก ฉันจะลงโทษนะคะคุณโรล” พูดเสร็จก็เดินตรงเข้าไปทันที โดยทิ้งให้ชายหนุ่มซึ่งถูกลงโทษ(?)แบบไม่ทันตั้งตัวยืนนิ่งเพียงลำพัง

———————–

ท่าทางจะแต่งนอร์มอลรุ่งกว่ายูริแฮะเรา เขียนลื่นมาก…

NG : Halloween [Roll x Topaz]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s